به گزارش آهن آنلاین، بازار میلگرد ترکیه در هفتههای اخیر در شرایطی کمتحرک و محتاطانه قرار گرفته که همزمانی ضعف تقاضای داخلی، کند شدن سفارشهای صادراتی و محدودیتهای تجاری اروپا، دست تولیدکنندگان را برای افزایش قیمت بسته است. در چنین فضایی، کارخانهها اگرچه تلاش میکنند قیمتهای اسمی خود را حفظ کنند، اما در معاملات واقعی انعطاف بیشتری نشان میدهند. قیمتهای داخلی عمدتاً در محدوده ۵۴۰ تا ۵۸۰ دلار و پیشنهادهای صادراتی نیز حول ۵۴۰ تا ۵۷۵ دلار در هر تن قرار دارند. مسئله مهم اما فقط سطح قیمت نیست؛ بلکه کاهش قدرت خریداران و افزایش رقابت برای فروش است که میتواند مسیر بازار را در هفتههای آینده تعیین کند.
بازار میلگرد ترکیه؛ قیمت هست، معامله نیست
تصویر فعلی بازار میلگرد ترکیه بیش از آنکه نشانه یک روند نزولی پرقدرت باشد، بیانگر بازاری بدون محرک کافی برای صعود است. در منطقه مرمره، محدودیت نسبی عرضه موجب شده قیمت بهتر حفظ شوند، اما در جنوب و ازمیر فشار فروش بیشتر است. کارخانههایی مانند ایچداش همچنان قیمت میلگرد را در حوالی ۵۵۵ دلار نگه داشتهاند، ولی تخفیفهای جزئی در معاملات واقعی نشان میدهد فاصله میان «قیمت اعلامی» و «قیمت قابل معامله» در حال افزایش است.
در چنین شرایطی، بازار در وضعیت انتظار قرار دارد؛ خریدارها خرید را به تعویق میاندازند و فروشندهها امیدوارند با کاهش عرضه یا بهبود صادرات، از افت بیشتر قیمت جلوگیری کنند. نتیجه این وضعیت، کاهش حجم معاملات و شکنندگی قیمت میلگرد است. با وجود این، ترکیه همچنان یک تولیدکننده بزرگ است و تولید فولاد خام آن در سال ۲۰۲۵ به حدود ۳۸.۱ میلیون تن رسیده که رشد ۳.۳ درصدی نسبت به سال قبل دارد. بنابراین مشکل اصلی کمبود ظرفیت نیست، بلکه ضعف تقاضای مؤثر است.
صادرات؛ بازار جایگزین زیر فشار اروپا
صادرات برای ترکیه نقش حیاتی دارد، زیرا ساختار تولید این کشور به کورههای قوس الکتریکی و قراضه وابسته است و بدون فروش مستمر، چرخه تولید دچار فشار میشود. در حال حاضر قیمتهای فوب میلگرد ترکیه در محدوده ۵۴۰ تا ۵۷۵ دلار قرار دارد و حتی معاملات پایینتر از ۵۴۰ دلار نیز گزارش شده است. این موضوع نشان میدهد کارخانهها برای حفظ سهم بازار، بخشی از حاشیه سود خود را کاهش دادهاند.
در سطح جهانی، شاخصها در محدوده ۵۷۶ تا ۵۷۹ دلار ثبات نسبی را نشان میدهند، اما این ثبات به معنای رشد بازار نیست. ترکیه در عین حال بازارهای متنوعی مانند یمن، فلسطین، پرو و مصر دارد و یمن همچنان مهمترین مقصد صادراتی آن محسوب میشود. در چهار ماه نخست سال، صادرات میلگرد ترکیه به حدود ۱.۵ میلیون تن رسیده و ۱۱.۲ درصد رشد داشته است.
بااینحال، اروپا چالش مهمتری ایجاد کرده است. از ژوئیه ۲۰۲۶، نظام جدید سهمیه واردات فولاد اتحادیه اروپا اجرا میشود که پس از عبور از سقف، تعرفه ۵۰ درصدی اعمال خواهد شد. این موضوع هم دسترسی ترکیه به بازار اروپا را محدود میکند و هم مازاد عرضه را به سمت بازارهای دیگر هدایت خواهد کرد. در نتیجه رقابت میان ترکیه و صادرکنندگان روسیه، ایران، مصر و چین در بازارهای منطقهای تشدید میشود.
فشار صادراتی و اثر آن بر ایران
این شرایط برای ایران اهمیت ویژهای دارد. اگر بخشی از صادرات ترکیه به بازارهای خاورمیانه و شمال آفریقا منتقل شود، رقابت در این بازارها افزایش مییابد. ازسویدیگر، قیمتهای پایینتر ترکیه میتواند بهعنوان شاخص مرجع منطقهای عمل کند و سایر صادرکنندگان را تحت فشار قرار دهد.
برای ایران، این وضعیت دوگانه است. ازیکطرف کاهش قیمتهای جهانی میتواند صادرات را دشوارتر کند، زیرا تولیدکننده ایرانی باید فاصله قیمتی رقابتی حفظ کند. از طرف دیگر، در شرایط ضعف تقاضای داخلی، صادرات همچنان یکی از مسیرهای مهم فروش باقی میماند. بنابراین تغییرات ترکیه مستقیماً بر استراتژی صادراتی ایران اثر میگذارد. نکته مهم این است که ترکیه در حال بازآرایی جغرافیای صادراتی خود است و بازارهایی مانند یمن، فلسطین، پرو و مصر را تقویت میکند. این موضوع نشان میدهد رقابت صرفاً قیمتی نیست، بلکه بر سر دسترسی به بازارهای جایگزین نیز شکل گرفته است.
بازار آهن آلات ایران زیر سایه ترکیه؟
اثر ترکیه بر ایران بیشتر غیرمستقیم است، بهعنوان مثال، قیمت آهن در بازار داخلی ایران تحتتاثیر نرخ ارز، ساختوساز، سیاستهای بورس کالا و هزینه تولید قرار دارد. اما ترکیه بهعنوان یک شاخص منطقهای، بر انتظارات صادراتی اثر میگذارد. در صورت تداوم قیمتهای پایین در ترکیه، سقف رقابتی صادرات ایران نیز محدودتر خواهد شد. بااینحال، باید توجه داشت که کاهش قیمت در ترکیه لزوماً به معنای سقوط پایدار بازار نیست، زیرا هزینههای تولید مانند قراضه و انرژی کف قیمتی ایجاد میکنند. بنابراین بازار فعلی بیشتر در وضعیت تعادل شکننده قرار دارد تا یک روند نزولی ساختاری.
بازار میلگرد ترکیه در حال حاضر نه در مسیر رشد قرار دارد و نه در آستانه سقوط شدید است. سه عامل اصلی مسیر آینده را تعیین میکنند: تقاضای داخلی، وضعیت صادرات بهویژه اروپا، و هزینههای تولید. در صورت تداوم ضعف تقاضا و افزایش رقابت صادراتی، فشار بر قیمتها بیشتر خواهد شد.برای ایران نیز پیام روشن است: تحولات ترکیه باید بهعنوان یک شاخص مهم منطقهای در نظر گرفته شود، زیرا میتواند بر رقابت صادراتی و انتظارات قیمتی در بازار مقاطع طویل اثر مستقیم بگذارد.
دیدگاهتان را بنویسید