در اقتصادی که تورم هر سال قدرت خرید را کم میکند، داشتن یک شغل برای اکثر خانوارها کافی نیست. بسیاری شغل دوم دارند، بعضی تا دیروقت کار میکنند و بازهم درآمد نمیتواند هزینهها را پوشش دهد. مشکل اینجا است که همهی این راهها یک ویژگی مشترک دارند. درآمدشان به ساعت کاری وابسته است و با توقف کار، متوقف میشود.
راه دیگری هم وجود دارد که به جای ساعت کاری، بر دارایی تکیه میکند. تفاوت درآمد فعال و درآمد غیرفعال دقیقاً همین است و شناخت آن تعیین میکند که برای افزایش درآمد باید ساعت بیشتری کار کنید یا سرمایهتان را وارد کار کنید. در ادامه هر دو مسیر را با سرمایهی لازم، زمان تا اولین درآمد و ریسکشان بررسی میکنیم و میبینیم کدامیک با شرایط شما همخوانی ندارد.
تعریف درآمد فعال و درآمد غیرفعال
درآمد فعال درآمدی است که در ازای زمان و کار شما پرداخت میشود. حقوق کارمندی، دستمزد پروژهای و سود یک مغازه در این دستهاند. ویژگی مشترکشان این است که با نبودن شما قطع میشوند.
درآمد غیرفعال از دارایی میآید، نه از حضور شما. اجارهی ملک، سود سپرده و بازدهی صندوق سرمایهگذاری در این دسته قرار میگیرند. اینجا شما به ازای سرمایه تان پول دریافت می کنید نه به ازای زمانی که سر کار هستید.
چرا معاملهگری درآمد غیرفعال نیست
معاملهگری در بازارهای مالی معمولاً در فهرست درآمدهای غیرفعال معرفی میشود و این معرفی نادرست است.
معاملهگری درآمد فعال است. تحلیل بازار، پیگیری قیمتها، تصمیم ورود و خروج و مدیریت ریسک، همگی کار مستمر میخواهند و با توقف معاملهگر متوقف میشوند. آنچه در بازارهای مالی میتواند غیرفعال باشد، مالکیت یک دارایی و بازدهی بلندمدت آن است، نه خرید و فروش روزانه.
این تفکیک اهمیت عملی دارد. کسی که با تصور درآمد بدون کار وارد بازار میشود، نه وقت لازم را کنار میگذارد و نه انتظار درستی از نتیجه دارد.
نمونههای ایرانی درآمد غیرفعال
سه گزینهی شناختهشده در این دسته وجود دارد. اجارهی ملک سرمایهی اولیهی سنگین میخواهد و بازدهی نسبتاً پایین اما باثباتی دارد. سپردهی بانکی کمترین ریسک و کمترین بازدهی را دارد. صندوقهای درآمد ثابت با سرمایهی کم قابل شروعاند و مدیریتشان بر عهدهی خودتان نیست.
نقطهی مشترک هر سه این است که برای رسیدن به درآمد معنادار، به سرمایهی اولیهی قابل توجه نیاز دارند.
نمونههای ایرانی درآمد فعال
کسبوکار شخصی بیشترین سرمایه و بیشترین زمان را میخواهد و در عوض بالاترین سقف درآمد را دارد. فریلنسری با سرمایهی نزدیک به صفر شروع میشود اما به مهارتی نیاز دارد که بازار به آن نیاز داشته باشد و در ازای آن پول پرداخت کند. معاملهگری هم با سرمایهی کم قابل شروع است، ولی دورهی یادگیری طولانی و ریسک واقعی دارد.
تفاوت این سه با دستهی قبل روشن است. اینجا کمبود سرمایه با زمان و مهارت جبران میشود.
هزینهی پنهان هر دو مسیر درآمدی
هیچکدام از این دو مسیر بدون هزینه نیستند. درآمد غیرفعال معمولاً به سرمایهی اولیهی قابل توجه یا زمان طولانی برای ساخته شدن نیاز دارد. درآمد فعال زودتر شروع میشود اما به زمان و انرژی مستمر وابسته است.
در مورد بازارهای مالی، این نکته را جدی بگیرید که سود قطعی وجود ندارد و بخش قابل توجهی از افراد در این مسیر زیان میبینند. آنچه احتمال دوام را بالا میبرد، شروع با سرمایهی کوچک، یادگیری پیش از ورود و تعیین حد ضرر برای هر معامله است.
شروع مسیر فعال در بازارهای جهانی
اگر بعد از سنجیدن این دو مسیر تصمیم گرفتید معاملهگری را بهعنوان یک فعالیت درآمدزای فعال امتحان کنید، نقطهی شروع، افتتاح حساب معاملاتی نزد یک بروکر فارکس معتبر است. ثبت نام معمولاً چند دقیقه طول میکشد و پس از احراز هویت و واریز اولیه، حساب معاملاتی برای شروع معامله در بازارهای جهانی فعال میشود. مراحل کامل ثبت نام و افتتاح حساب واقعی فارکس را میتوانید اینجا ببینید. پیش از واریز سرمایه، دو چیز را بررسی کنید. اول شرایط برداشت وجه و مدت زمان آن، و دوم اینکه بروکر چه پلتفرمهایی را پشتیبانی میکند. این دو مورد بعد از افتتاح حساب سختتر قابل تغییرند.
کدام مسیر برای شما مناسبتر است
انتخاب یکی از این دو، تصمیم درستی نیست و ترکیب هر دو منطقیتر است. یک منبع درآمد فعال که هزینههای جاری را پوشش میدهد و بخشی از مازاد آن که به تدریج به دارایی درآمدزا تبدیل میشود.
آنچه این ترکیب را ممکن میکند، انتظار واقعبینانه از هر مسیر است. درآمد غیرفعال یک شبه ساخته نمیشود و درآمد فعال هم بدون مهارت به دست نمیآید.
دیدگاهتان را بنویسید