قطعی‌های مکرر برق در ایران، زندگی روزمره مردم و چرخه تولید صنایع را مختل کرده است. این خاموشی‌ها که در بخش خانگی به طور متوسط روزانه ۲ ساعت است، در تابستان ممکن است به ۶ تا ۲۴ ساعت افزایش یابد. اما در بخش صنایع، این بحران با توقف تولید، خسارت‌های مالی سنگین و فشار بی‌سابقه بر کارگران، به یک فاجعه اقتصادی و انسانی تبدیل شده است.

کاهش تولید برق درست در شرایطی که مصرف در حال افزایش است منجر به جیره بندی زودهنگام برق خانگی از فروردین امسال شده است.

سخنگوی کاخ سفید از ارسال پیشنهاد مفصلی توسط استیو ویتکاف، فرستاده ویژه ترامپ، به ایران برای احیای توافق هسته‌ای خبر داد، اما شرط توقف کامل غنی‌سازی اورانیوم در این پیشنهاد، با واکنش قاطع مقامات ایرانی مواجه شده که آن را خط قرمز و غیرقابل مذاکره می‌دانند. در عین حال، ایده تشکیل کنسرسیوم منطقه‌ای برای تولید انرژی هسته‌ای نیز مطرح شده است.

صنعت برق ایران در تله‌ای از اتلاف گسترده انرژی و یارانه‌های غیرهدفمند گرفتار شده که نه تنها مانع توسعه زیرساخت‌ها شده، بلکه بودجه دولت را تحت فشار قرار داده است. در گفت‌وگو با نیما رضایی، استاد اقتصاد انرژی، به ریشه‌های این بحران و راهکارهای خروج از آن پرداخته‌ایم.

در حالی که کشور در آستانه یک تعطیلات رسمی سه‌روزه قرار دارد، گمانه‌زنی‌ها درباره احتمال اضافه شدن دو روز دیگر به این تعطیلات به دلیل بحران برق، فضای رسانه‌ای و مجازی را داغ کرده است. هرچند دولت هنوز واکنشی رسمی نشان نداده، اما ناترازی انرژی و قطعی گسترده برق، زمینه نگرانی‌ها را فراهم کرده است.

در حالی که نشانه‌های ثبات در اقتصاد جهانی پررنگ‌تر شده، اوپک‌پلاس تصمیم گرفته است بخشی از کاهش داوطلبانه تولید نفت را کنار بگذارد. بر اساس بیانیه‌ای رسمی، هشت کشور عضو این ائتلاف در ماه ژوئیه روزانه ۴۱۱ هزار بشکه به تولید خود اضافه خواهند کرد—گامی مهم در مسیر بازتعادل بازار جهانی انرژی.

محمدولی کارشناس بازار طلا و سکه گفت: نوسانات چند روز اخیر در بازار طلا چندان التهاب‌آور نبوده و می‌توان گفت در حد معقولی باقی مانده است، اما با این حال قیمت‌ها همچنان برای مصرف‌کنندگان بالا است. پیش‌بینی دقیق قیمت طلا بسیار دشوار است، اما بر اساس تجربه می‌توان گفت که اگر توافقی حاصل شود، احتمال کاهش قیمت‌ها وجود دارد. البته اگر نتیجه بر خلاف انتظار باشد، ممکن است شاهد جهش بیشتر از ۴ یا ۵ درصدی در بازار باشیم.

کاهش چشمگیر تعداد کارگران ساختمانی بیمه‌شده از یک میلیون به حدود ۶۰۰ هزار نفر، زنگ خطری جدی برای امنیت اجتماعی این قشر است. رئیس انجمن صنفی کارگران ساختمانی کشور از عدم اقدامات موثر در دولت جدید برای جبران این کاهش خبر می‌دهد و تأکید می‌کند که باید هرچه سریع‌تر به وضعیت حدود ۴۰۰ تا ۵۰۰ هزار خانواده‌ی در انتظار بیمه رسیدگی شود.