صنعت خودرو ایران طی سال‌های اخیر زیان‌ده بوده، اما همچنان بخش بزرگی از اقتصاد و زنجیره تأمین را در اختیار دارد؛ پرسش این است که آیا این صنعت یک سرمایه ملی است یا صرفاً یک بار مالی برای کشور؟

رئیس‌جمهور اخیرا با انتقاد از عملکرد خودروسازان کشور در حوزه مصرف سوخت محصولات تولیدی، به نوعی به آنها اولتیماتوم داد که در صورت اصلاح نکردن روند فعلی، دولت در تخصیص سهمیه ارزی و صدور مجوز تولید آنها تجدیدنظر خواهد کرد.

اروپا می‌خواهد تا ۲۰۳۵ موتورهای بنزینی را کاملاً کنار بگذارد، اما مقاومت بازار و خودروسازان نشان می‌دهد رؤیای برقی‌سازی هنوز با واقعیت فاصله دارد؛ نه به‌خاطر ضعف برقی‌ها، بلکه به‌خاطر ترجیحات خریداران و ترس صنعت از جهش اجباری.

خرید و فروش خودرو مراحل متعدد و مختلفی را شامل می‌شود که آگاهی از آن‌ها و الزامات قانونی‌شان برای هر دو طرف معامله ضروری است.

شرکت ایران خودرو بخشنامه فروش و افزایش قیمت وانت کار و تجاری دوگانه سوز خود را با استاندارد SBR ویژه آبان ۱۴۰۴ اعلام کرد. در این شرایط فروش آریسان ۲ به صورت فروش فوری عرضه می شود.

مسعود پزشکیان، به خودروسازان ایرانی یک سال مهلت داد تا موتورهای پرمصرف را اصلاح کنند؛ در غیر این صورت، عواقب قانونی در انتظار است. این اقدام با الگویی جهانی همخوان است که از اتحادیه اروپا تا چین، صنعت را متحول کرده است. اما این تشر چقدر با واقعیت صنعت ایران همخوانی دارد؟

وقتی صحبت از صنعت خودرو ایران می‌شود، بیشتر توجه‌ها به خودروسازان معطوف است، در حالی که قطعه‌سازان نقش تعیین‌کننده‌ای دارند.

اکونومیست می‌گوید صنعت خودروسازی غرب در یک برزخ تاریخی است: مدل‌های سنتی در حال نابودی‌اند و خودروهای برقی و فناوری‌محور هنوز نتوانسته‌اند جایگزین شوند.